Perły Krajobrazu Wambierzycka Kalwaria

Wambierzycka Kalwaria należy do najpiękniejszych w Polsce. Położona na Górze Tabor naprzeciw Bazyliki  jest swoistym odwzorowaniem ostatniej drogi Pana Jezusa.
Każda kolejna stacja znajduje się wyżej niż poprzednia. Tak więc pątnicy pokonują trudy Drogi Krzyżowej niemal cały czas po schodach.
Na początek trochę historii. Kalwaria, której twórcą był Daniel von Osterberg, stanowi równie cenne, a kto wie czy nie najcenniejsze dzieło, w całym kompleksie architektoniczno-przestrzennym, jakim są Wambierzyce. Choć zazwyczaj pozostaje w cieniu bazyliki, Kalwaria zasługuje na wnikliwą uwagę. Jest to obiekt o walorach unikalnych w Europie. Świadczy o tym bogactwo obiektów architektonicznych: kaplic, kapliczek, pomników, bram, grot, itp. W Dolnośląskiej Jerozolimie jest ich ponad 130. Unikalne jest też bogactwo tematyczne. Obok tradycyjnego motywu drogi krzyżowej są sceny związane z życiem Chrystusa i Maryi oraz z wydarzeniami zaczerpniętymi ze Starego Testamentu. Pomysł Kalwarii zaczął być realizowany w 2 połowie XVII wieku, ale niewiele z niego pozostało, poza samym założeniem i pomysłami. Największy wpływ na obecny kształt Kalwarii miała przebudowa w 2 połowie XIX wieku i na początku XX wieku. Narzuciło to styl architektoniczny modny na przełomie wieków, zwany eklektycznym lub historycznym. Zazwyczaj odwołuje się on do elementów dawnych stylów i czasami umiejętnie je łączy w jednej budowli.
Na uwagę w bogatym kompleksie zasługują bramy odwołujące się do architektury Jerozolimy: Brama Ogrodowa (Genatha), Brama Źródlana (Studzienna), Brama Betańska (św. Bartłomieja), Brama Syjon, Brama Świątynna, Brama Owcza, Brama Getsemani, Brama Jozafata, Brama Kapłańska (Lewiego), Brama Litostratos, Brama Straceń (Stara), Brama Golgoty, Brama Sądu, Brama Św. Szczepana, Brama Beniamina,Brama Gihon (Św. Floriana).
W 1867 roku mieszkańcy Wambierzyc postanowili utrwalić pamięć fundatora Wambierzyc  Osterberga i wystawili mu przed plebanią pomnik.

Każdego roku w czasie Wielkiego postu odbywa się Droga Krzyżowa w Wielki Piątek. Jeśli nic się nie zmieni to w tym roku wypadnie to 14 kwietnia 2017 początek o godz. 15.00 przy schodach Bazyliki. Z pewnością będzie to wielkie przeżycie.

W drugiej części galerii znajdą się zdjęcia z Ruchomej szopki w Wambierzycach. Jest to miejsce magiczne.

„W Wambierzycach tradycja budowy ruchomych szopek sięga XVIII wieku, kiedy to w pustelni za kaplicą Matki Bożej Bolesnej zamieszkał Konrad Hilberg. Wyrzeźbił on i uruchomił pierwszą szopkę, która niestety nie zachowała się do dziś. Obecna szopka, pochodząca z 2 poł. XIX wieku, umieszczona jest w budynku u podnóża Kalwarii. Inicjatorem jej budowy był Longin Wittig. Ten niezwykle utalentowany człowiek urodził się we wsi Góra św. Anny, niedaleko Nowej Rudy w 1824 roku. Wychowany w rodzinie, w której budowa szopek bożonarodzeniowych była tradycją przekazywaną z pokolenia na pokolenie, postanowił wybudować dużą mechaniczną szopkę. Prace nad sceną przedstawiającą narodzenie Jezusa rozpoczął około 1850 roku, mieszkając jeszcze we wsi Góra św. Anny. W roku 1877 przeprowadził się do Ścinawki Średniej, skąd w roku 1882 przybył do Wambierzyc. Wraz z rodziną zamieszkał w miejscu, w którym stoi obecnie budynek mieszczący szopkę. Tu też swoje niezwykłe dzieło zaczął pokazywać okolicznym mieszkańcom.

Pełna misternych, kolorowych i poruszających się figurek szopka bardzo szybko stała się ciekawostką dla odwiedzających to miejsce pielgrzymów i turystów. Za ich namową Wittig postanowił wykonać kolejną gablotę z przedstawieniem Drogi krzyżowej. Longin Wittig zmarł w 1895 roku, a opiekę nad szopką przejął jeden z jego trzech synów – Hermann Wittig (1857 – 1932).

Kontynuując rodzinną tradycję, powiększał on szopkę o kolejne sceny. Spod jego dłuta wyszły: rzeź dzieci na rozkaz króla Heroda, Święta Rodzina przy pracy, 12-letni Jezus w świątyni, Ostatnia wieczerza, Objawienie Matki Bożej w Lourdes, kopalnia węgla i scena przedstawiająca zabawę ludową. W 1946 roku opiekę nad szopką przejęły lokalne władze, które przekazały ją następnie na rzecz miejscowej parafii. Dziś zbiór ruchomych szopek autorstwa Longina i Hermanna Wittigów wpisał się na trwałe do kanonu zabytków wambierzyckich. Odwiedzane przez dzieci i dorosłych, pielgrzymów i turystów, szopki niezmiennie od ponad stu lat wzbudzają zachwyt i uznanie dla kunsztu ich twórców.” większość tekstu pochodzi ze strony internetowej http://www.wambierzyce.pl/, przy czym jest tam wiele więcej ciekawej treści. Tak więc zapraszam do oglądania zdjęć i do osobistego przejścia drogi krzyżowej na Wambierzyckiej Kalwarii.