Zatrzymane w czasie-Muzeum Początków Państwa Polskiego na Lednicy

Muzeum Początków Państwa Polskiego na Lednicy chroni zabytki archeologiczne z wykopalisk w rejonie Lednicy. Ostrów Lednicki jest wyspą położoną na jeziorze Lednica, na której znajdował się jeden z najważniejszych grodów państwa pierwszych Piastów. Do dziś zachowały się m.im. działające na wyobraźnię relikty pozostałości drewniano- ziemnych wałów obronnych, umocnień brzegowych oraz pozostałości jednych z dłuższych w średniowieczu mostów umożliwiających komunikację z traktem lądowym do Poznania i Gniezna. Początki osadnictwa na największej z wysp jeziora Lednica sięgają epoki kamienia, dla nas jednak najważniejszy okres rozpoczyna się na przełomie IX i X wieku, kiedy to w południowo-zachodniej części Ostrowa wzniesiono niewielki gródek, przekształcony w ciągu kilku dziesięcioleci w jedno z kluczowych miejsc w historii naszej państwowości. Odkryte w kaplicy pałacowej dwa baseny chrzcielne pozwalają przypuszczać, że właśnie tu w 966 roku mógł przyjąć chrzest książę Mieszko I, oraz, że miały tutaj miejsce uroczyste chrzty jego rodziny i najbliższego otoczenia. Pewne natomiast jest to, iż za czasów pierwszych Piastów wyspa pełniła rolę rezydencji książęcej, ponadto zorganizowano na niej administrację tzw. kasztelanii ostrowskiej, powstałej w celu obsługi osadzonej w jej sercu siedziby panującego. Tu także zapewne rezydowała żona Mieszka I Dąbrówka i tutaj mógł przyjść na świat książę Bolesław I Chrobry, który w roku 1000 gościł w grodzie na Ostrowie cesarza Ottona III, podążającego z pielgrzymką na grób św. Wojciecha. Kres świetności wyspy jako ośrodka państwowego nastąpił wraz z najazdem czeskiego księcia Brzetysława w 1038, który spalił gród wraz z prowadzącymi doń mostami. Po tym wydarzeniu wprawdzie odbudowano osadę, otoczono ją nowym wałem, jednak nowe mosty nigdy nie powstały i odtąd można było dostać się na Ostrów tylko przy pomocy łodzi lub tratwy. Gród wykorzystywany początkowo jako siedziba kasztelana w następnych latach tracił na znaczeniu i wreszcie upadł wraz najazdem Krzyżaków w roku 1331. Później Ostrów Lednicki pełnił już tylko funkcję cmentarzyska, zaś ostatni – wymieniany w źródłach z 1397 – kasztelan ostrowski Wawrzyniec mieszkał we wzniesionym na sąsiedniej wyspie Ledniczce stożkowym gródku z wieżą.

Na przestrzeni wieków Ostrów Lednicki obrósł w rozmaite podania i legendy ludowe, które inspirowały XIX-wiecznych badaczy, wśród nich Józefa Ignacego Kraszewskiego opisującego w „Starej Baśni” dzieje bajeczne wyspy Ostrowem zwanej:

Na jeziorze Lednicy leżała wyspa, ostrów święty,
do którego z dala, od Wisły, nawet od łaby, od Odry
przychodzili z ofiarami po wróżby i rady pielgrzymi.
Wieść niosła, że chaty biednych ludzi stały tu
od wieków, że ich niegdyś była tu moc wielka,
że pale znaczną część wód zajmowały,
a na pokładach nad nimi cała niegdyś osada liczna
i zamożna zamieszkiwała…

Dziś można podziwiać niwielkei ruiny i niepozorne choc bogate wewnątrz muzeum. Eksponowane w nim są wszelkie artefakty odnalezione podczas wykopalisk. Odpowiednio uporządkowane i pięknie zaprezentowane stanowią doskonałe uzupełnienie zabytków na wyspie..

Innym obiektem przyciągającym tłumy jest miejsce spotkań Brama Ryba, Brama Trzeciego Tysiąclecia – rzeźba w formie bramy, znajdująca się na Polach Lednickich, nad jeziorem Lednickim. Brama ma kształt ryby – z języka greckiego Ichthys, symbolu Jezusa Chrystusa. Brama została wybudowana z inicjatywy poznańskiego dominikanina o. Jana Góry. Dojście do bramy stanowi Droga Trzeciego Tysiąclecia, która symbolizuje drogę, jaką trzeba przejść, aby dojść do Chrystusa. Przejście pod bramą jest integralną częścią spotkań Lednickich W 2016 roku Brama Ryba została ogłoszona przez Prymasa Polski, abp. Wojciecha Polaka Bramą Miłosierdzia z uwagi na ogłoszony przez papieża Franciszka Jubileuszowy Rok Miłosierdzia…

Zatem zapraszam do zwiedzenia jednego z ważniejszych Muzeów w Polsce