home

 Witam w moim serwisie internetowym
Na moich stronach poznasz świat, przyjrzysz się najpiękniejszym obiektom architektury sakralnej i zabytkowej.
Zabiorę Cię w podróż w przestrzeni i czasie.

Zapraszam do eksploracji mojego widzenia świata


A teraz:

Skansen w klukach, nowy dział na mojej stronie


Rozpoczynam nowy dział opisujący skanseny i Muzea Budownictwa Ludowego.  Temat jest tyleż ciekawy co ważny, takie miejsca zachowują  kulturę materialną i pozostałości po minionych czasach.  Skansen w Klukach jest przykładem takiego muzeum zachowanego in situ, , w miejscu w którym było.  Kluki to wioska położona na rozległych torfowiskach, na brzegiem jeziora Łebsko, dziś w obszarze Słowińskiego Parku Narodowego. Słowińcy żyli tu jeszcze przed wojną. Niestety dziś nie ma już nikogo z mieszkańców Kluk, kto by należał do tej grupy etnicznej. 

Poniżej podanie o powstaniu wsi kluki:

” To był jeden chłop, a chłop ten się nazywał Grzanałta. Ten przyszedł do tego Łebskiego Jeziora i sobie zbudował taką budę na tej łące, u tego strumienia. A taka łąka się nazywa na dzisiejszy dzień Grzanałta. A wtedy to mu zapadło tam, a wtedy on sobie zbudował inną budę, tu, na górach. A to miejsce, gdzie ten dom, co tam stoi, to się nazywa do dzisiaj dnia Nagołrza albo Górne. A ten Grzanałta miał jednego chłopca, a ten chłopiec się nazywał Klaka. A ten Grzanałta miał tez jedną córkę, ale on nie miał żadnego syna. Wtedy ten chłopiec zalecał się do tej córki i ona była wydana. A ten Klaka miał ze swoją żoną siedmiu synów. A to są nasi przodkowie. Wtedy ten najstarszy dostał tą chatę, tu, na górach. A ten drugi zbudował sobie chatę na piasku, a ta chata się nazywa Pioskłowe. A ten trzeci sobie zbudował chatę na dębu, a ta chata się nazywa Dąbłowe. A ten czwarty sobie zbudował chatę u tego ługu, a ta chata się nazywa Ługłowa. A ten piąty sobie zbudował chatę u chojny, a ta chata się nazywa Chłejłowa. A ten szósty sobie zbudował chatę na pustej łące, a ta chata się nazywa Puszczłowe. A ten siódmy sobie zbudował chatę, a to jest ninie nasza karczma, a ta chata się nazywa Grządłowe, aleja nie wiem, co to w sobie ma. A przecież wszyscy chłopi, co tu mieszkali, się nazywali Klaka, tedy ta wieś otrzymała swoje miano Klaki. A owa wieś się nazywa w dzisiejszy dzień Klaki, a my Klakowie, my jesteśmy ci prawdziwi Klakanie”.

Skansen Słowiński w Klukach jako muzealna zagroda słowińska zorganizowany został w 1963 r. Inicjatorami założenia zagrody muzealnej byli koszalińscy i słup­scy muzealnicy oraz miejscowi re­gionaliści. Do jego otwarcia w znacznej mierze przyczynił się ów­czesny Wojewódzki Konserwator Zabytków w Koszalinie. Na terenie słowińskim Kluki były wsią w któ­rej najdłużej utrzymały się relikty kultury materialnej i tradycje sło­wiańskie. Położenie wsi wśród ba­gien i mokradeł nad jeziorem Łeb­skim, brak dobrej komunikacji z lo­kalnymi ośrodkami administracyj­nymi, były powodem izolacji geo­graficznej, a tym samym trwania rodzimej kultury. Do ostatnich lat w pamięci mieszkańców zacho­wały się miejscowe — słowiańskie nazwy pól i łąk, działek osadni­czych

Czytaj dalej...